با وجود وعدههای مکرر مسئولان برای افتتاح واریانت چنار تا پایان آبان ۱۴۰۴، این محور حادثهخیز همچنان نیمهتمام باقی مانده است.
پایگاه خبری تحلیلی بانگ بیشه؛ رضوان پاک منش – پروژه «واریانت چنار» را باید نمونهای کلاسیک از فرایند طولانی، فرسایشی و پرتردید اجرای طرحهای عمرانی در لرستان دانست؛ طرحی که از سال ۱۳۸۶ آغاز شد و بارها بهعنوان «قریبالافتتاح» معرفی شد، اما هر بار به دلایلی مانند کمبود اعتبار، تغییر پیمانکار، مشکلات فنی و حتی رخدادهای غیرمترقبه، از رسیدن به هدف بازماند. امسال نیز همان چرخه تکرار شد: وعدهٔ تکمیل تا پایان تابستان، پیشبینی آسفالت تا پیش از سرمای پاییز و در نهایت امیدواری به افتتاح در آبان.
اکنون اما با پایان این ماه، جاده کوهدشت ـ خرمآباد همچنان چشمانتظار گرهگشایی است.
وعدههای جدید، مسیر قدیمی؛ پروژهای که هر سال «در آستانه افتتاح» میشود
پروژه اصلاحی واریانت چنار با طول تقریبی پنج کیلومتر، قرار بود گلوگاه خطرناک جاده کوهدشت ـ خرمآباد را حذف کند. سه کیلومتر از مسیر سالها پیش زیرسازی و بخشهایی از آن آسفالت شد، اما دو کیلومتر پایانی که شامل دو پل سنگین سازهای است، بارها به دلیل کمبود بودجه و تغییر پیمانکار متوقف شد و عملاً محور را نیمهتمام باقی گذاشت.
بازدیدهای متعدد مقامات، از جمله فرماندار کوهدشت و مدیرکل راه و شهرسازی لرستان، طی ماههای اخیر حکایت از تلاشهای فنی برای سرعتبخشی به پروژه داشت.
عنایتالله میرزایی، مدیرکل راه و شهرسازی لرستان، اعلام کرده بود که عملیات دال بتنی پلها انجام شده و تکمیل نهایی آنها به «هفتههای آینده» موکول شده است.
«اگر هوا مساعد باشد و اعتبار برسد…»
میرزایی در اظهارات خود مشروط تأکید کرده بود:اگر شرایط آب و هوایی مساعد باشد و منابع مالی به موقع تزریق شود، بخش باقیمانده مسیر تا پایان آبان ماه تکمیل و آماده آسفالت خواهد شد.
اما مرور وعدههای پیشین نشان میدهد این پروژه تقریباً هر سال چنین شرطهایی به همراه دارد.
خرداد ۱۴۰۳ تکمیل پروژه منوط به تأمین اعتبار همان ماه معرفی شد؛ در فروردین ۱۴۰۴ استاندار لرستان وعده پایان تابستان را داد؛ و در مهر همان سال فرماندار از آسفالت پیش از فصل سرما سخن گفت. اکنون هیچیک از این وعدههای زمانی، از جمله موعد آبان، تحقق نیافتهاند.
روایت استاندار؛ امید مشروط به پول ملی
سید سعید شاهرخی، استاندار لرستان، در فروردین ۱۴۰۴ روند پروژه را «رضایتبخش» اما وابسته به بودجه دانسته بود.
او گفت:پیشرفت فیزیکی واریانت چنار به ۶۵ درصد رسیده است اما تکمیل آن همچنان نیاز به تأمین اعتبار دارد.
استاندار مهمترین مانع را «اعتبار ملی» عنوان کرد و ادامه داد:اگر منابع ملی تأمین شود، پروژه چهارخطه واریانت چنار میتواند تا پایان تابستان سال جاری به بهرهبرداری برسد.
اما با گذشت تابستان، آغاز پاییز و پایان آبان، هنوز خبری از بهرهبرداری نهایی نیست.
شاهرخی همچنین تأکید کرده بود که این محور یکی از پروژههای «حیاتی» استان است که با همکاری وزارت راه و دستگاههای مختلف «به زودی» مشکلات ترافیکی منطقه را کاهش خواهد داد؛ عبارتی که اکنون بار دیگر در چرخه وعدهها باقی مانده است.
دو دهه وعده، چندین بار تعیین زمان افتتاح و تأکید مکرر بر «پیشرفت مطلوب»؛ اما امروز نیز با پایان آبان ۱۴۰۴، واریانت چنار همچنان به بهرهبرداری نرسیده است.
این پروژه نه فقط یک طرح عمرانی، بلکه نماد چالشهای ساختاری مدیریت پروژه در لرستان است؛ جایی که حتی برای تکمیل پنج کیلومتر مسیر اصلاحی، چرخه وعدهها، تأخیرها و انتظارهای بیپایان ادامه دارد.
تا زمانی که تأمین اعتبار پایدار، پیمانکاری ثابت و برنامهریزی غیرمشروط جایگزین وعدههای فصلی نشود، جادهای که قرار بود «ایمن» شود، همچنان حادثهخیز باقی خواهد ماند و مردم این مسیر، هر روز تاوان عقبماندگی پروژهای بیستساله را میپردازند.
